รถไฟสะอาดของไต้หวัน

รถไฟสายยาวที่จะเดินทางไปไกลๆ เช่น Geelong ซึ่งอยู่ตอนเหนือและตะวันออกของไต้หวัน ภายในและภายนอกตู้รถไฟดูสะอาดสะอ้าน ไม่สกปรก สีตุ่นๆ ขมุกขมัว เหมือนรถไฟของบ้านเราซึ่งเมื่อสามสิบปีก่อนสกปรกอย่างไร ตอนนี้ก็สกปรกอย่างนั้น ผมไม่แน่ใจว่าความสกปรกที่ว่านี้จะจางหายไปเมื่อไร

ที่น่าสนใจก็คือ เขาไม่ได้ประท้วงจนทำให้ผู้โดยสารเดือดร้อนกันไปทั่วเหมือนบ้านเรา เมื่อวันก่อนคนงานรถไฟบ้านเราประท้วงไม่ยอมเดินรถ ใครจะเป็นอย่างไรก็ช่าง ขอให้พวกกูได้ตามที่กูต้องการ น่าทุเรศจริงๆ รถไฟไทยเป็นของคนไทยทั้งประเทศ ไม่ใช่เป็นของพวกพนักงานรถไฟเท่านั้น รัฐบาลต้องทำตามคำเรียกร้องของคนพวกนี้ทุกครั้งเลยหรือ แล้วคนไทยที่ต้องใช้บริการและรับกรรมในการกระทำของพวกเขาล่ะ ใครรับผิดชอบบ้าง คนที่ต้องไปทำงานและถูกไล่ออกเพราะการรถไฟไม่วิ่งล่ะ หาคนรับผิดไม่มี มีแต่รับเงิน รับชอบคิดถึงแต่ผลประโยชน์ของกลุ่มตัวเองและพวกพ้อง น่าสมเพศจริง รัฐบาลทำอะไรไม่ได้ให้พวกนี้ขู่ฟ่อๆ อยู่ทุกครั้ง ขอให้เราชาวไทยประนามการกระทำในครั้งนี้

คำถามจากผู้อ่าน

มีผู้อ่านท่านหนึ่งเขียนมาถามเรื่องการไปเที่ยวไต้หวัน เห็นว่าเป็นประโยชน์เลยนำมาลงให้อ่านกันทั่วๆ เผื่อท่านอื่นๆได้อ่านกันบ้าง

สวัสดีค่ะ คุณลุงวรรณ

หนูกำลังจะไป ไต้หวันอาทิตย์หน้านี้ค่ะ ไปแบบแบ็คแพ็ค แต่ยังหาข้อมูลไม่ค่อยได้เลยเพิ่งได้เห็นภาพที่คุณลุงโพสไว้
ก็เลยอยากจะรบกวนถามคุณลุงนะค่ะ
-ถ้าต้องการนั่งรถเมล์ค่าบริการนี่คิดตามระยะทางเหมือนบ้านเรา(รถแอร์) หรือเปล่าค่ะ แล้วเป็นแบบระบบหยอดเหรียญหรือเปล่า แล้วถ้าซื้อตั๋ว MRT แบบรายวันจะใช้กับรถเมล์ยังไงค่ะ
-ถ้าต้องการเดินทางไปตามพื้นที่ต่างๆ ที่รถเมล์ไปไม่ถึง หรือรถไฟ จะต้องไปหารถทัวร์ที่จะไปสถานที่นั้นๆ ตรงไหนถึงจะเยอะค่ะ(ใช่หาแถว Taipei Main)เลยเปล่าค่ะ
-อยากได้แผนที่ ที่บอก เลขรถ เมล์ ที่ไหนมีขายบ้างค่ะ
วันนี้ไปงานสัปดาห์หนังสือมา เพื่อที่จะหาข้อมูลของไต้หวันก็ไม่ค่อยจะมีเลยค่ะ หนังสือภาษาอังกฤษก็เจอเป็นแบบเขียนตั้งแต่ปี 1989
รบกวนคุณลุงหน่อยนะค่ะ
ขอบคุณคะ

(ขอสงวนนามนะครับ)

ขอตอบเลยนะครับ
ที่ไต้หวันไม่มี backpackersเหมือนที่ออสเตรเลียและที่อื่นๆหรือบ้านเรา แต่ที่พักราคาถูกก็มี เช่น Taipei Youth Hostelและตามโรงแรมอื่นๆในที่ที่เราจะไปเที่ยว ค่าโรงแรมประมาณคืนละ1000 กว่า NT$ ไต้หวันดอลลาร์ ขอแนะนำให้พักแถวๆ นอกเมืองที่ไม่ใช่ย่านดาวทาวน์ หากเราอยากจะมาเที่ยวในเมืองก็อาศัยรถไฟฟ้าได้สะดวกครับ
- ค่าบริการคิดเป็นระยะทาง แล้วแต่ใกล่ไกล มีทั้งแบบเครื่องสแกนและหยอดตังค์ลงในตู้แบบรถ ปอพ.บ้านเราครับ
- ตั๋ว MRT ซื้อแบบการ์ด(Easy card)เติมเงินได้ เติมเงินเอาตามสถานีโดยตู้อัตโนมัติ ใช้ได้กับรถบัสและรถไฟฟ้า
- ข้าง ๆ Taipei Main Station มีสถานีรถบัสไปที่ไกลๆ ได้ ก่อนไปตรวจสอบว่าที่ที่เราจะไปเที่ยวมีรถไฟผ่านหรือเปล่า หากมีไปรถไฟฟ้าดีกว่า ขอแผนที่การเดินทางท่องเที่ยวได้ที่สถานี MRT ได้ทุกแห่ง
- ซื้อ Taiwan ของ Lonely planet ได้ที่ร้านหนังสือใหญ่ๆ เช่น Bookazine ซีเอ็ด หรือร้านใหญ่ๆ ราคาเข้าใจว่าเก้าร้อยกว่านะ(ไม่แน่ใจนะเพราะเคยซื้อเจ็ดร้อยกว่า ลองไปถามดู)

ภาพจาก Metro Taipei

ภายในห้องสมุด

ภายในห้องสมุดตกแต่งเรียบๆ ด้วยไม้ทั้งหมด เป็นไม้สนหรือ pine tree สวยงาม แม้ที่วางวารสารและหนังสือพิมพ์ก็สวย

Local Library

ห้องสมุดท้องถิ่นของเป่ยโถ(Beitou)เพิ่งสร้างเสร็จเมื่อปีก่อน ผมไปคราวก่อนยังไม่สร้าง นับว่าสร้างได้เร็วมาก อยู่ตรงข้ามกับพิพิธภัณฑ์ชนพื้นเมืองของไต้หวีน ถ้ดไปเป็นพิพิธภัณฑ์สปาน้ำพุร้อนของเป่ยโถ

ห้องสมุดที่ว่ามีผู้เข้ามาใช้บริการมากอยู่ ตัวอาคารเป็นไม้ทั้งหมด สร้างได้สวยงามมาก สถาปัตยกรรมแบบสมัยใหม่ ภายในโอ่อ่ามาก นักเรียน นักศึกษาเข้ามาใช้ก็เยอะหนาตา หนังสือมีแทบทุกประเภท แม้จะไม่ใหญ่เท่าหอสมุดเก่าๆ ก็ตาม ฐานข้อมูลก็มีให้สืบค้นทุกอย่าง เขาลงทุนกับห้องสมุดได้ดีจริงๆ

Children of the world

เด็กนักเรียนประถมแวะเล่นริมแม่น้ำก่อนเดินทางกลับบ้าน เด็กๆ ที่ไหนๆ ในโลกก็คล้ายกัน "การเล่น คืองานของพวกเขา" หากพ่อแม่หรือครูเข้าใจธรรมชาติ ช่องว่างระหว่างเด็กกับคนโตก็จะเล็กลง การแก้ปัญหาก็จะเบาบางลงเช่นกัน

นั่งพักดูคนเดิน

หลังจากเดินจนเมื่อยขา นักท่องเที่ยวนั่งพักในบริเวณท่าเรือ มีของกิน ของเล่นมากมายให้เลือกซื้อ ทั้งของเด็กเล่น ของผู้ใหญ่เล่น ของกินแปลกๆ ผมซื้อกุนเชียงย่างราคา 20 ดอลลาร์(ไต้หวัน)มากินเล่น ไม่หวานเหมือนกุนเชียงบ้านเรา อันใหญ่มากเหมือนใส้กรอก กินเป็นอาหารกลางวันอิ่มเลย

Fishing Boats

เรือหาปลาจอดนิ่งริมเขื่อนฝั่งแม่น้ำตั้มสุ่ย มองเห็นความแตกต่างของชีวิตแบบเดิมของชาวประมงพื้นบ้าน เครื่องมือหาปลาเปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย โดยใช้เรือไฟเบอร์แทนเรือไม้ ใช้เครื่องยามาฮ่าแทนการพายหรือแจว แต่ชาวประมงเรือเล็กก็ยังมีความสุขกับการหาปลาชายฝั่ง

สาวน้อยคอยใคร(คนหนึ่ง)

สาวน้อย(นักเรียน)หน้าสถานีรถไฟฟ้าตัมสุ่ย นั่งคอยเพื่อน ช่วงโรงเรียนเลิกสถานีแห่งนี้ก็มีคนมากหนาตาเหมือนกับสถานีอื่นๆ ทั้งนักท่องเที่ยวและคนทำงานเดินทางกลับ

ริมน้ำหน้าร้านกาแฟ

นั่งอยู่หน้าร้านกาแฟริมน้ำตั้มสุ่ย ลมแรง ฝนตกปรอยๆ อากาศหนาว ดูครึ้มๆ ทั้งวัน

ร้านกาแฟ(3)

ร้าน 7 Eleven กับร้านกาแฟ Starbuck ของฝรั่งตั้งอยู่ริมเขื่อนฝั่งแม่น้ำตั้มสุ่ย

ร้านกาแฟริมน้ำอีกร้าน (2)

นี่ก็เป้นร้านกาแฟอีกร้านที่เห็นว่าบรรยากาศดี แต่ไม่ได้เข้าไปนั่งเพราะส่วนตัวแล้ว ไม่ดื่มกาแฟ

ร้านกาแฟริมน้ำตั้มสุ่ย

ร้านกาแฟสวยๆ ริมน้ำตั้มสุ่ย นักท่องเที่ยวและคนทำงานมานั่งจิบกาแฟคุยกัน บรรยากาศดี

Tamsui Township

ตั้มสุ่ย (Danshui หรือ Tamsui) เป็นเมืองชายทะเลของไทเป เคาน์ตี้ ชื่อตั้มสุยนี้แปลว่าน้ำจืด เมืองนี้ได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวทั้งชาวไต้หวันและชาวต่างชาติมาก ผู้คนจะพากันมาดูดวงอาทิตย์ตกที่นี่ เนื่องจากสวยมาก แม้ตั้มสุ่ยจะเป็นเมืองเมืองเล็กๆ มีพลเมืองเพียงแค่ 130,105 คน แต่มีมหาวิทยาลัยถึงสามแห่ง ได้แก่ Aletheia University Tamkang University และ St. John's University

ภาพจาก taiwan.net.tw

Tamsui Waterfront

ยังอยู่ที่ท่าเรือ Danshuei ขณะที่เดินทางๆไปเที่ยวครั้งที่สอง

Danshuei River

ทิวทัศน์ของท่าจอดเรือของชาวประมงพื้นบ้านที่ Tamsui มองจากท่าเรือจะไป Danshuei Fishermen's Wharf

Danshuei Fishermen's Wharf

Danshuei Fishermen's Wharf
ท่าเทียบเรือประมง ต้านสวย แห่งนี้เป็นท่าเรือริมอ่าวอเนกประสงค์ ใช้เป็นท่าเทียบเรือของชาวประมง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวด้วย ในช่วงวันหยุด มีนักท่องเที่ยวมาเยี่ยมชมแน่นขนัด ในช่วงที่สวยงามมากก็คือ ตอนเย็นๆ ช่วงอาทิตย์ตกดิน ท่าเรือแห่งนี้ อยู่ปากแม่น้ำตั้มสุ่ยหรือเรียกอีกสำเนียงว่า "ต้านสวน" จากตรงนี้จะมองเห็นภูเขากวนหยินอย่างชัดเจน เขาทำได้สวยงาม มีสะพานให้เดินเล่น มีตลาดปลาขายอาหารทะเลขายสดๆ เรากับเพื่อนสวาปามกันจนพุงกาง

นักแสดงข้างถนนที่หน้าสถานีรถไฟฟ้า Tamsui

ศิลปินผู้นี้เล่นกีตาร์คลาสิกได้เพราะมาก หากใครต้องการซีดีก็สามารถซื้อหาไปฟังได้ หรือจะให้เงินในกล่องเพื่อให้ศิลปคงคู่อยู่กับท้องถนนต่อไป ไม่จำกัดอยู่แต่ในหอประชุมคอนเสิร์ตแต่เพียงสถานที่เดียว

ศิลปินข้างถนน

ศิลปินข้างถนนที่รับจ้างวาดรูปนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเที่ยว Tamsui และนักท่องเที่ยวที่จะเดินทางนั่งเรือไปตามแม่น้ำ เป็นเสน่ห์ของสถานที่ท่องเที่ยวอีกแบบหนึ่ง

อีกมุมหนึ่งของป่าชายเลน

ภาพสงบเงียบชองป่าชายเลนริมฝั่งแม่น้ำ Tamsui ซึ่งตัดกับภาพความวุ่นวายในเมืองอย่างชัดเจน ในช่วงวันหยุดจะมีประชาชนมาเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจกันมาก

แม่น้ำ Tamsui (Danshuei River)

แม้ไต้หวันจะเป็นประเทศอุตสาหกรรมไปแล้ว มีตึกรามบ้านช่องเต็มผุดขึ้นไปหมด พื้นที่เกษตรกรรมลดน้อยลง แต่ทางการของเขายังอนุรักษ์ป่าชายเลนและวนอุทยานไว้เป็นอย่างดี นี่เป็นป่าโกงและป่าชายเลนริมแม่น้ำ Tamsui

หัวลำโพงไต้หวัน (Taipei Main Station)

สถานนีรถไฟหลักของไทเป มีลักษณะคล้ายหัวลำโพงของบ้านเรา จะไปที่ไหนของไต้หวันก็ขึ้นรถไฟจากที่นี่ได้ ไม่ว่าจะเป็นรถไฟดีเซลรางหรือรถไฟฟ้าของ MRT รถไฟอยู่ลึกลงไปใต้ดิน การอ่านป้ายในการเดินลงไปก็หาไม่ยาก สีแต่สายให้ดูอย่างชัดเจน นับว่าสะดวกทีเดียว

สภาพภายในรถไฟ

ดูสภาพภายในรถไฟดีเซลรางของเขาแล้วสะอาดสะอ้าน ไม่ใช่สีดำขมุก ขมัวและที่สำคัญ ไม่เคยได้ยินข่าวรถไฟตกรางเหมือนบ้านเรา

รถไฟไต้หวัน

การเดินทางไกลๆ ออกไปนอกไทเป นอกเหนือจากการใช้รถบัสประจำทางแล้ว รถไฟก็ทางเลือกหนึ่งที่สะดวกต่อประชาชนที่อยู่ชนบท มีสีต่างๆ กันแล้วแต่ว่าจะเดินทางไปไหน

พิพิธภัณฑ์คนพื้นเมือง มองจากห้องสมุด

ไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุดชุมชนที่ซิน เป่ยโถ ห้องสมุดแห่งนี้ตั้งอยู่ตรงข้ามพิพิธภัณฑ์คนพื้นเมือง ภาพนี้ถ่ายจากห้องสมุด เป็นอาคารสวยมากอาคารหนึ่ง

รถเมล์ขึ้นเขา

บริการรถไฟฟ้านั้น อยู่แต่เฉพาะในเมืองไทเปกับบริเวณรอบๆ หากใครต้องการเดินไปไกลๆ ก็มีรถไฟดีเซลรางเหมือนกันส่วนอีกบริการหนึ่งก็คือรถเมล์ประจำทาง ผมไปขึ้นเขาซึ่งอยู่ในเขตอุทยาน ชื่อ หยางหมิง ซาน ก็ขึ้นรถเมล์ไป ไม่ต้องขับรถให้ลำบาก(เพราะไม่มีรถส่วนตัว) ขึ้นไปก็ไปต่อข้างบนอีกทอดหนึ่ง รถเมล์ของเขาไม่ได้มีสีเดียวแบบเรา ของเรามีสีดำขมุกขมอมสีเดียว ส่วนของเขาสะอาดสะอ้าน มีหลายสี

ป้ายบอกทางของรถเมล์ประจำทาง

รถเมล์ของไทเปนั้นก็สะดวกไม่แพ้รถไฟฟ้าเพราะไปได้ทุกซอกทุกมุม การขึ้นรถหากไม่รู้ว่าไปทางไหนก็ดูป้ายเอาเพราะมีแผนที่ติดไว้ที่ป้ายรถเมล์ทุกแห่ง ก็อ่านเอา แต่ไม่มีภาษาอังกฤษ มีแต่ภาษาไต้หวัน(จีน) ถึงอย่างไรก็ยังพอเดาได้เพราะทำไว้ละเอียด ไม่เหมือนขสมก.บ้านเรา ทุกป้ายมีแต่ความหมายว่า "นรก"ทั้งนั้น รถสกปรก คนขับ หรือพขร.พกส.ไม่รู้ขสมก.ไปขุดมากจากนรกขุมไหน สุภาพจริงๆ

บริการรถไฟฟ้าของไทเป

สถานีรถไฟฟ้าหรือรถไฟฟ้าใต้ดินของไทเปนั้นสะอาดสะอ้าน มีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกต่อผูโดยสาร ไม่ว่าจะเป็นคนแก่ คนพิการ คนท้อง หรือเด็กเล็ก ตั้งแต่ป้ายบอกเวลารถเข้าสถานี หรือสถานีหน้าเป็นสถานีอะไร บอกร์แผนที่สำหรับคนเดินทาง แผนที่เดินรถ โบรชัวร์และแผ่นพับ มีแจกฟรี เอ แปลกที่บ้านเราไม่มี

สวนสันติ

ภายในสวน Peace Park หรือสวนสันติของไทเปนั้น รูปแบบทั่วๆ ไปก็คล้ายๆ กับสวนสาธารณะอื่นๆ แต่มีเพิ่มส่วนที่เป็นสวนสุขภาพเข้ามาอีก เช่นในภาพก็เป็นลานนวดฝ่าเท้า เขาทำเป็นถนนยาวๆ มีหินเล็กๆ รูปทรงกลมๆรี ปักโด่ๆ ขึ้นมาเพื่อใช้นวดฝ่าเท้า นัยว่าแก้ปวดเมื่อยและรักษาโรคได้ผมลองเดินเล่น แต่เดินไปได้ไม่สุดถนนเพราะเจ็บฝ่าเท้า(มาก) โดยส่วนใหญ่คนสูงอายุชอบมาเดินนวดฝ่าเท้าตรงนี้ หินที่ใช้เป็นหินที่มาจากแม่น้ำอะไรเทือกนั้น หรือว่าน่าจะมาจากภูเขาไฟ

สะพานข้ามแม่น้ำตั้มสุ่ย

สะพานข้ามแม่น้ำ Tamsui มองจากท่าเรือที่จะพานักท่องเที่ยวไปตามจุดต่างๆ

พิพิธภัณฑ์ชนพื้นเมือง

พิพิธภัณฑ์ชนพื้นเมือง
ภายในพิพิธภัณฑ์ชนพื้นเมืองของไต้หวันตั้งอยู่ บริเวณทางเข้าไปยังบ่อน้ำแร่ Hot Spring ของซินเป่นโถ อยู่เยื้องกับห้องสมุดชุมชนของเมืองนี้